Coś na uspokojenie
Leki uspokajające i kojące stosuje się głównie w stanach nadmiernego pobudzenia przejawiających się niepokojem, rozdrażnieniem, trudnością zasypiania i in. Nadmierne pobudzenie emocjonalne może być spowodowane wieloma różnymi przyczynami i należy dążyć do ich ustalenia i leczenia przyczynowego. Często jednak stan nadmiernego pobudzenia jest pochodzenia psychogennego - zmartwienie, lęk, obawa o życie swoje i bliskich. Grupą leków hamujących stany nadmiernego pobudzenia nerwowego, a zatem działającą uspokajająco, jest grupa leków uspokajających (Sedativa) i przedwiekowych, kojących, anksjolitycznych (Anxiolytica). Leki uspokajające (Sedativa) są to leki, które zmniejszają pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, działając ogólnie hamująco na jego czynność. Zmniejszają one stan pobudzenia psychicznego i wzmożonego napięcia emocjonalnego. Działają one równocześnie nieznacznie hamująco na sferę ruchową kory mózgowej, niekiedy ograniczają świadomość, mogą utrudniać pracę umysłową i wywołują senność. Leki uspokajające stosuje się w stanach podniecenia psychicznego, w nerwicach. Ich zastosowanie zostało ostatnio znacznie ograniczone ze względu na coraz szersze wprowadzanie do lecznictwa bardziej swoiście działających leków kojących (anksjolitycznych). Do leków uspokajających zalicza się obecnie rzadko stosowane, związki bromu (Sal Erlenmayera, Sal Nervinae) oraz także dość rzadko już stosowane barbiturany (fenobarbital - luminal) w małych dawkach.